Ensemble 42 – Dissidente Stemmen

Dit kamermuziekprogramma verkent het menselijke gesprek in muziek: van de ijzige reflectie van Shostakovich tot de lyrische helderheid van Prokofiev, en van Kurtágs intense miniatuur tot Ligeti’s poëtische klankbeeld.

Vier componisten – elk geworteld in de Europese twintigste eeuw – laten hun stemmen spreken via dialoog, herinnering en introspectie. In tijden van onderdrukking, oorlog of innerlijke strijd wordt muziek vaak het enige vrije woord. Dit programma laat vier componisten horen die, elk op hun eigen manier, spraken tegen de norm: soms fluisterend, soms schreeuwend, maar altijd met integriteit.

Uitgevoerd door Ensemble 42 met Hebe de Champeaux (viool), Takashi Mizumoto (piano) en Willemijn Knödler (cello).

• Shostakovich’ Tweede Pianotrio (1944) is een rauwe, emotioneel geladen aanklacht tegen oorlog en dood, geschreven kort na het verlies van een vriend.
• De Vioolsonate van Prokofiev draagt, ondanks haar lichte toon, de spanning van een componist die laveerde tussen artistieke vrijheid en politiek opportunisme.
• Bij Kurtág is elke noot een daad van verzet tegen overdaad; zijn miniatuur Azhít (1998) is geladen met psychologische intensiteit.
• In Ligeti’s Dialogo (1948), een poëtisch werk voor solocello geschreven onder een communistisch regime, spreekt een jonge componist al voorzichtig zijn eigen, afwijkende stem.

Dissidente Stemmen is een ode aan het muzikale individu in een wereld vol druk tot conformiteit: stemmen die blijven klinken, juist omdat ze weerstand boden.