17 september 1944: De boerderij van Prangsma op de Mossel

Het is 17 september 1944 en verzetsman Memelink verplaatst zich van Nieuw Reemst naar de Mossel. ​

We lezen mee met zijn verslag:

Ik had me bedacht, dat ik de boer van Mossel, Prangsma, nog kende en dat leek me een goed punt om op af te stevenen. Het liep bovendien al tegen de avond. Bij Prangsma werd ik gastvrij ontvangen, in het bakhuis. Daarin zaten twee Nederlandse SS-ers, die barre verhalen opdisten over grote verliezen, geleden door boomschutters.

Ze waren op de vlucht en hadden hun geweren buiten tegen de muur gezet. Ernstig heb ik overwogen hen met hun eigen geweren te grazen te nemen, maar om de een of andere reden, heb ik dat niet gedaan. Wellicht was ik er te bang voor.

Bij Prangsma op de hooizolder geslapen. Het was een onrustige nacht, dit in tegenstelling met de morgen, toen het ineens vreemd stil was bij prachtig najaarsweer. Het was maandag 18 september en ik ben naar de woning gelopen van Minnen, toen boswachter van het landgoed Planken Wambuis, die geheel verscholen woonde in het oostelijk deel van Kruiponder. Een poosje later ben ik op één van de heuveltoppen gaan zitten. Vandaar kon je enorm ver kijken en het leek me een goede uitvalsbasis om een poging te wagen bij de Engelsen terecht te komen.

De hele morgen was het al druk in de lucht geweest. Van alles vloog er rond, vriend en vijand, groot en klein. Vanuit het zuidwesten naderde met een steeds verder toenemend zwaar gebrom een ‘streep’ vliegtuigen. Een schijnbaar eindeloos lange sliert Dakota’s van Amerikaanse origine. Verrassend laag vliegend kwamen ze recht om mij af en voordat ik besefte wat er gebeurde kwamen uit de vliegtuigen de parachutisten gesprongen. De achterste vliegtuigen losten eerst hun lading, daarna de groep ervoor en zo verder. Kennelijk om niet eigen mensen te treffen.

Ik zat werkelijk op de eerste rang van ’s werelds schouwtoneel. Iets mooier en indrukwekkenders heb ik van mijn leven nooit meer gezien. Ik wist toen natuurlijk niet, dat ik getuige was van de grootste luchtoperatie aller tijden en ik kwam ogen tekort om alles te zien en in mij op te nemen. Het was niet alleen een overdonderende hoeveelheid aan mensen en materiaal dat naar beneden kwam, maar het was buitendien een uiterst kleurrijk schouwspel. Vooral door het verschil in kleur van de voor verschillende doeleinden gebruikte parachutes. Je wist ook niet wat je zag wat naar beneden kwam: opvouwbare fietsen, stretchers, verbandtrommels en andere nuttige zaken, maar ook kleine motorfietsjes, zo klein als speelgoed.

Locaties in de buurt

Locaties oorlogsherinneringen

Evenementen rondom militaire historie