Oktober 1944: Generaal Hackett duikt onder in Ede centrum

Brigadier John Hackett is op 18 september 1944 met zijn 4th Parachute Brigade geland op de Ginkelse heide. In de Slag om Arnhem raakt hij zwaar gewond aan zijn buik en komt hij terecht in het Arnhemse Sint Elisabeth ziekenhuis. In het ziekenhuis denkt Hackett al aan ontsnappen. Dat lukt. Na een zware operatie en met een grote buikwond komt hij in Ede terecht.​

Familie De Nooij
Hackett wordt naar het huis van de gezusters Mien, Cor en Anna de Nooij aan de Torenstraat 5 gebracht. Daar verblijven inmiddels al meerdere familieleden. Hackett wordt hartelijk welkom geheten. Ook komt een dokter de wonden controleren. Hackett is er onder de indruk van alle vriendelijkheid.

Aansterken
De maanden daarna wordt John Hackett volledig verzorgd door de familie De Nooij en heeft hij aan de Torenstraat alle tijd om bij te komen. Het rustige dagritme went snel en het eten is ondanks de voedselschaarste uitstekend. Men trekt alles uit de kast voor deze generaal. Een eitje, een glas wijn, het behoort tot het dagelijkse menu. Hackett vult zijn dagen met rusten. En hij leest de Bijbel en Engelse boeken die Anna hem gegeven heeft. Ook speelt hij af en toe een potje schaak, schrijft brieven en leert Nederlands. 

Bezoek van Airbornes
John Hackett is zeker niet de enige Airborne die in Ede verblijft, er zijn er honderden. Een aantal officieren gaat zo nu en dan bij Hackett op bezoek. Bezoek gaat altijd met de nodige voorzichtigheid gepaard, maar op een dag schrikken de zusters De Nooij geweldig. Onaangekondigd en bij vol daglicht komt een Britse Airborne, Digby Tatham Warter, John Hackett bezoeken en vraagt in de deuropening in perfect Engels naar ‘Brigadier Hackett!’ Uiteraard benadrukken de dames dat zoiets absoluut niet meer mag gebeuren. Bezoek mag alleen vooraf aangekondigd en met uiterste voorzichtigheid plaatsvinden.
Als John Hackett wat hersteld is maakt hij regelmatig een wandeling met Anna de Nooij. Hij heeft van het verzet een vals persoonsbewijs gekregen en heet nu mijnheer Van Dalen. Een toepasselijke naam volgens de familie De Nooij. Hij was immers vanuit de het vliegtuig met een parachute naar de Edese hei gedaald. Ook heeft hij een button op zijn jas waarop staat dat hij doofstom is: zo hoeft hij niet te praten.

Plannen
Vanuit het verzet en de Britse militaire leiding waren inmiddels verschillende plannen John Hackett te laten ontsnappen gemaakt én ook weer afgeblazen. Soms werd een plan op de dag van de uitvoering nog  stopgezet, bijvoorbeeld vanwege slechte weersomstandigheden. Johan Snoek vindt het op een gegeven moment genoeg. Hij is ontevreden over de inzet om John Hackett naar bevrijd gebied te krijgen en hij besluit gebruik te maken van een binnen het verzet bekende ontsnappingsroute via het water van de Biesbosch.

Gladde weg
Eind januari 1945 is het zover. Alles is geregeld en de fiets die John Hackett moet gebruiken komt aan in de Torenstraat. Hackett maakt een proefritje, maar valt op de gladde, besneeuwde straat. Bezorgd schieten burgers en een paar Duitse militairen toe. Op hun belangstellende vragen geeft John Hackett geen antwoord, maar laat zijn ‘ik ben doof’ button zien.
De volgende dag neemt John Hackett hartelijk afscheid van zijn weldoeners en vertrekt met Johan Snoek richting de Biesbosch. Hackett is voldoende hersteld om die lange tocht te maken, maar de omstandigheden zijn zwaar: het is erg koud en het sneeuwt. Maar in de nacht van 5 februari 1945 komen John Hackett en zijn begeleider aan bij Lage Zwaluwe, aan de geallieerde zijde van de Merwede.

Locaties in de buurt

Locaties oorlogsherinneringen

Evenementen rondom militaire historie