1940 - 1945: Duitse troepen in Edese Kazernes

In de beginjaren van de Tweede Wereldoorlog is Ede plotseling frontgebied. Aan de oostkant van Ede vechten Nederlandse huzaren en pantserwagens tegen de Duitsers om ze te vertragen in hun opmars naar de hoofdverdediging, de Grebbelinie. Nadat Ede op 10 mei in Duitse handen is gevallen gaat de strijd door bij de Klomp. De gemeente Ede ligt in de frontlinie en bij beschietingen ontstaat schade in de dorpen Ede en Lunteren. ‚Äč

Op 14 mei capituleert het Nederlandse leger. Ede beschikt op dat moment over zeven kazernecomplexen, gebouwd tussen 1906 en 1940. Al op 12 mei vestigen de Ortskommandatur en de Waffen-SS zich op deze kazernes. De nieuwste kazerne, de Simon Stevinkazerne wordt samen met de Elias Beeckmankazerne omgedoopt tot Langenberg Kaserne. In de Simon Stevinkazerne moet nog wat glas gezet worden en hier en daar wat geverfd worden, maar de Duitse SS-troepen zijn er de eerste bewoners.

Verwarming was er nog niet. Ook dat lossen de Duitsers simpel op: de Nederlandse Genie krijgt opdracht om te zorgen dat er op 1 oktober warmte is. Er wordt een Nederlandse stoker aangesteld. De Ortskammandatur vestigt zich in de artilleriekazernes, die omgedoopt worden tot Bismarck Kaserne. Ook de Kriegsmarine vestigt zich in Ede. De Johan Willem Friso en de Mauritskazerne gaan de Kommodore Bonte Kaserne heten. Hier worden Duitse matrozen opgeleid.

Kazerneterreinen Ede

Waarom kwamen de militaire kampen en kazernes in Ede?

Na het instellen van de algemene dienstplicht in 1901 verrezen op de uitgestrekte Veluwe diverse militaire kampen en kazernes. De Veluwe was interessant vanwege de lage grondprijzen, de geringe bevolkingsdichtheid (beperkte overlast), de bereikbaarheid via de bestaande (spoor)wegen en vooral: de nabijheid van de uitgestrekte oefenterreinen.

Meer over de Edese kazernes

Locaties in de buurt

Locaties oorlogsherinneringen

Evenementen rondom militaire historie